اسب سواری محمد مهدی

به نام خدا

سال ٨٩ رفته بودیم گنبدفکر کنم هوا گرم بود.قبلش از بس گفته بودی میخوای اسب سوار شی یادم افتاد که اونجا پیست اسب سواری داره به  همین خاطر به بابای نگار بهار گفتیم اگه امکان داره یه جوری اگه میشه جور کنن که تو سوار اسب بشی!بالاخره ایشون لطف کردن و یه قراری گذاشتن و با عمه اعظم و بابای نگار بهاررفتیم پیست اسب سواری. راستی یادم رفت بگم من سر داداشت علی اکبر باردار بودم آخه خوده منم عاشق اسب و اسب سواریم!خلاصه خستت نکنم دوست آقای واحدی یه اسب قهوه ای خیلی قشنگ برامون آماده کرده بود. بالاخره شماسوار اسب شدی اونم تنهایی. اونجا پر بود از اسبهای خوشگل و قوی هیکل !همه اونا اسبهای سوار کاری بودن. هر هفته اونجا مسابقات اسب سواری برگزار میشد و از کشورهای همسایه مخصوصا کشورهای عرب نشین شرکت میکردن و روی اسبهای مورد نظرشون شرط بندی میکردن. خیلی جالب بود. راستی با عمه اعظم و بچه ها رفتیم پیشه یه اسبی که ظاهرا بار دار بود و بهش علف دادیم ولی بعدش متوجه شدیم کاره درستی نبوده و ممکن بوده هم برای خانم اسب و هم خودمون دردسر درست بشه !چون اسبهای اونجا هر غذایی نمی خوردن و براشون غذای مخصوص مثل عسل از کردستان میاوردن!در هر صورت خب خوده اسبه هم خورد و فکر کنم اگه بد بود نمی خورد! نه!؟ 

بعداز شما بابایی سوار شد! اون روز خیلی خوش گذشت ولی حیف شد چون من نتونستم سوار شم! ولی مهم نبود چون مهم این بود که تو سوار بشی ومن از این بابت خیلی خوشحال شدم.خوشحالی و شادی شما بزرگترین آرزوی من وباباییه!بعداز اینکه برگشتیم خونه برای عزیزجون و عمه هات با ذوق و شوق فراوان تعریف میکردی و من وبابایی از این ذوق تو لذت میبردیم!

عاشفتم پسرم.........