حضوره شیرین آقا مهدی به همراه داداشش در مراسم 22 بهمن

به نام خدا

چند روزی مونده بود به ٢٢ بهمن و مرتب از تلوزیون و رسانه های دیگه حماسه های بوجود اومده در این ایام یاد اوری میشد و من خیلی دلم می خواست بتونیم هممون خونوادگی توی این مراسم شرکت کنیم، از طرف دیگه نگران داداشت علی اکبر بودم که نکنه سرما بخوره، آخه هوا تو اون روزا خیلی سرد شده بود و خیلی مناسب برای بیرون بردن نینیا نبود. از طرف دیگه بابایی هم میگفت که من و علی اکبر نیاییم و فقط تو وبابایی برید راه پیمایی . خلاصه در اخر تصمیم گرفته شد که همگی با هم بریم و انشالله اتفاق خاصی نمیفته و همین طورم شد.پسر گلم این اولین باری بود که شما در راه پیمایی شرکت میکردی و هیچ سابقه ذهنی قبلی از این مراسما نداشتی. بالاخره روز موعود فرا رسید صبح هممون آماده شدیم و زدیم از خونه بیرون تا بریم و ملحق بشیم به بقیه مردم در میدون منیریه. اونجا همه جمع شده بودن کم کم عده دیگری هم به ما پیوستن و حرکت کردیم به سمت میدون آزادی . قبلش برات تعریف کرده بودم که فردا پرجم و ماسک دانشمندان هسته ای را به مردم و بچه ها میدن، و شما هر لحظه منتظر پرچم وماسک بودی. پس ازمدتی یه آقایی یه پرچم قشنگ ایران داد بهت  و شما خیلی خوشحال شدی  ومن که زیر چشمی حواسم به شما بودمیدیدم که همراه مردم شعارهارو زمزمه میکنی و پرچمت رو تکون میدی. کم کم پرچمات بیشتر شد و خوشحالی و هیجان رو بیشتر تو چهرت میدیدم!هرز گاهی هم باباییبرای اینکه پسرکوچولوش خسته نشه شما رو روی شونه هاش میشوند و تو از اون بالا میتونستی همه جا رو ببینی. کم کم به میدونانقلاب ، خیابان آزادی رسیدیم وشما همچنان با ما همراهی میکردی و شکایتی از خستگی نداشتی. سرتا سرخیابان آزادی پر از ایستگاههای مختلف سرگرمی بود که بیشترس ماله  بچه ها بود شما هم به همراهه بابایی رفتی تاتوی یکی از غرفه ها سوره توحید رو بخونی اما به خاطر شلوغی و سردی هوا منصرف شدیم و دیگه از جمعیت جدا شدیم وراهی خونه شدیم. در مسیره برگشتن ناگهان متوجه بی قراری تو شدم و می خواستی که دستت رو از من جدا کنی ، بله !!شما چند تا پلیس با ماشین پلیس دیده بودی ومی خواستی  براشون احترام نظامی اجرا کنی. وقتی ذوق و شوق تو رو دیدیم بابایی شما رو برد پیشه آقا پلیسا و ازشون خواست که باشما عکس بگیرن و یکی از آقا پلیسا با کمال مهربونی با شما عکس گرفت!!! بعدشم از اونا خداحافظی کردی و رفتیم خونه و با این اتفاق شما برای ادامه مسیر انرژی گرفتی و به همراهیت با ما ادامه دادی. من اون روزه قشنگ رو هیچ وقت فراموش نمیکنم که شما با چه شور و هیجانی با ما همراهی کردی بدون اینکه از طولانی بودن مسیر شکایتی داشته باشی،کوچولوی دوست داشتنی من!!! خیلی دوستت دارم، عاشقتم عزیزم!